ZGADNIJ KTO PRZYJDZIE NA KOLACJĘ

"Guess who's coming to dinner" window display inspiration

FILM INSPIRACJĄ DO WITRYNY OKIENNEJ

Celem tego projektu było wykreowanie okna zainspirowanego stylem lat sześćdziesiątych. Każdy z nas otrzymał film do obejrzenia właśnie z tego okresu. Mnie przypadł film Zgadnij kto przyjdzie na kolację w reżyserii Stanley Kramera. Scenariusz do tego filmu był orginalnie napisany jako sztuka teatralna, co można zauważyć w filmie poprzez dialogi, sceny, a sam dom wydaje się być sceną w teatrze.

Główni aktorzy grający w filmie to Spencer TracySidney PoitierKatharine Hepburn

W owym okresie amerykańska klasa średnia nie była gotowa na zaakceptowanie związków, bądź małżeństw ras mieszanych, a zwłaszcza afro-amerykanów. Czarni w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych dopiero zaczynali zdobywać swoje prawa równe białym Amerykanom.

To był naprawdę bardzo wpływowy film dla mnie kiedy dorastałem. Czarni ludzie wtedy w tak małym stopniu byli reprezentowani w pełni w kulturze białych. — Dawn Porter, Afro Amerykanski filmowiec

Skupiłam się na Christinie bohaterce granej przez Katharine Hepburn i to właśnie ona stała się inspiracją do mojego okna. Wydaje mi się najważniejszą postacią w dramacie filmu, to właśnie ona zbudowała most pokoju wewnątrz moralnego konfliktu.

Intensywny niebieski kolor był najbardziej trendy w okresie Jesieni/Zimy 2014/15 roku. Wybrałam kolor niebieski, biały i czarny, pracując nad stylizacją mojego manekina, ścian i dodatków (plastikowe kieliszki i tekst na ścianie). Próbowałam odtworzyć styl Christiny z jej kapeluszem, długim czarnym płaszczem i koszula w czarno-białe paski.

Użyłam niebieskiego filtru na oświetleniu aby stworzyć atmosferę zimy, później filtr został zdjęty, uznany za niepotrzebny … światło stało się cieplejsze co pomogło podczas mojej małej sesji zdjęciowej.

"Zgadnij kto przyjdzie na kolacje" inspiracja filmowa
‚Zgadnij kto przyjdzie na kolację’ inspiracja filmowa witryny okiennej

INSPIRACJA

Zgadnij kto przyjdzie na kolację (1967)

reżyseria Stanley Kramer

Historia toczy się wokół zaproszenia czarnoskórego mężczyzny, poprzez zakochaną w nim córkę rodziny białej klasy średniej na kolację. Jest to olbrzymie wyzwanie moralne dla rodziców córki. W moim oknie, zawieszone do góry nogami plastikowe kieliszki do wina, odzwierciedlają wywrócenie wartości i chaos wywołany w rodzinie, w owym filmie z lat sześćdziesiątych.

"Zgadnij kto przyjdzie na kolacje" inspiracja filmowa
„Zgadnij kto przyjdzie na kolację” inspiracja filmowa witryny okiennej

"Zgadnij kto przyjdzie na kolacje" inspiracja filmowa witryny okiennej

"Zgadnij kto przyjdzie na kolacje" inspiracja filmowa witryny okiennej

"Zgadnij kto przyjdzie na kolacje" inspiracja filmowa witryny okiennej

"Zgadnij kto przyjdzie na kolacje" inspiracja filmowa witryny okiennej

Autor: Walkowska Aleksandra

PAPIEROWA SPÓDNICA Z KSIĄŻKI TELEFONICZNEJ

Found Object Fashion Accessories

PROJEKT – OBIEKT ZNALEZIONY

Celem tego projektu było stworzenie okna przy wykorzystaniu znalezionego obiektu, czymkolwiek by on nie był. Ponieważ nie mieliśmy zbyt wiele czasu na to aby takowy obiekt znaleść, większość z nas, włącznie ze mną, wykorzystała obiekt, który bardziej nazwałabym poszukanym niż znalezionym.

Tak więc, znalazłam czy raczej poszukałam kilka książek telefonicznych w szufladzie w korytarzu budynku, w którym mieszkałam. Zawsze chciałam zrobić papierową spódnicę i pojawiła się taka szansa!

KOLORY

Staram się pracować z trzema kolorami, to najbezpieczniejsza opcja. Strony z książkami telefonicznymi zapewniły mi gotowe rozwiązanie palety kolorów: żółty, czarny i biały. W tych kolorach wystylizowałam manekina i użyłam koloru szarego na tylną ścianę. Powiedziano mi kiedyś, że kolor czarny to bardzo płaski kolor i sprawia, że wszystko będzie wyglądało równie płasko.

papierowa spódniczka z książki telefonicznej
Papierowa spódniczka z książki telefonicznej

INSPIRACJA

Stare książki telefoniczne (tak zwane Żółte Strony -Yellow Pages w Irlandii) były inspiracją dla stworzenia akcesoriów tego modelu. Chciałam pokazać oszczędną, kreatywną młodą kobietę, która wymyśliła dla samej siebie strój z tego, co w zasadzie można nazwać śmieciem. Nowoczesny Kopciuszek z proaktywnym nastawieniem do życia i świata.

Inspiracja, która posłużyła za wzór dla mojej spódnicy

PAPIEROWA SPÓDNICA PROJEKT WITRYNY

papierowa spódniczka z książki telefonicznej

papierowe włosy z książki telefonicznej

papierowe włosy z książki telefonicznej

papierowe włosy z książki telefonicznej

papierowa spódniczka z książki telefonicznej

papierowe włosy z książki telefonicznej

papierowa spódniczka z książki telefonicznej

papierowa spódniczka z książki telefonicznej

PROCES TWORZENIA

Na pierwszym zdjęciu widać całkiem długą spódnicę. Wydawało mi się, że nie wyglądała najlepiej. Długa spódnica zaczęła robić się również bardzo ciężka. Pomimo włożonej pracy i czasu postanowiłam ją drastycznie obciąć. To była trudna decyzja, ale proces twórczy to chodzenie dwa kroki do przodu i jeden do tyłu. To ciągłe testowanie i sprawdzanie, co działa, a co nie działa.

Nad spódnicą w stylu baletnicy, pracowałam z użyciem reguły trzech elementów. Strony książek telefonicznych uformowałam w trzy różne kształty. Spódnica wyglądała najlepiej z tyłu. Jest dość wysoko osadzona, lekko unosząca się w górę wygląda jak ptasi ogon.

To było moje najlepsze okno, dostałam najwyższa ocenę i zero krytyki od oceniających. Przyznam, że do dnia kiedy pracowałam nad tym oknem, nie wiedziałam do końca jak je wykończę … papier opadający ze spódnicy plus ten pognieciony na podłodze i klamerki … to było coś spontanicznego. Wydawało mi się, że będzie to ciekawe rozwiązanie dzięki, któremu instalacja opowiada swoją historię. Interpretacja jest dowolna.

Jaki z tego morał? Zawsze ufaj swojemu instynktowi!

Papierowa spodniczka na wystawe okienna
Papierowa spodniczka na wystawe okienna

Papierowa spodniczka na wystawe okienna

Papierowa spodniczka na wystawe okienna

 

Papierowa spodniczka na wystawe okienna

Papierowa spodniczka na wystawe okienna

Papierowa spodniczka na wystawe okienna

Papierowa spodniczka na wystawe okienna

papierowa spódniczka z książki telefonicznej

papierowa spódniczka z książki telefonicznej

papierowa spódniczka z książki telefonicznej

Autor: Walkowska Aleksandra

ŚPIĄCA CYGANKA, HENRI ROUSSEAU

Spiaca Cyganka, Henri Rousseau, inspiracja wystawy okiennej

MALARSTWO INSPIRACJĄ SPRZEDAŻY PRODUKTU

Koncepcją tego projektu było odtworzenie dużego obrazu i wyeksponowanie go w wystawie okiennej wraz z produktem sprzedaży. Wybrałam obraz Śpiąca Cyganka, autorstwa Henri Rousseau, francuskiego post-impresjonalisty.

Spiaca Cyganka, Henri Rousseau
Śpiąca Cyganka (fr. La Bohémienne endormie) – obraz olejny namalowany w 1897 przez francuskiego malarza naiwnego Henriego Rousseau.

Przez 26 lat orginał tego obrazu leżał na czyimś poddaszu, zupełnie niezauważony i niedoceniony. Dziś jest uważany za jedno z ważniejszych dzieł malarstwa dwudziestego wieku, który można zobaczyć w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku.

Henri Rousseau w ten sposób opisał swój obraz:

Wędrująca czarnoskóra cyganka, grająca na mandolinie, leży obok dzbanka z wodą, pokonuje zmęczenie w głębokim śnie. Lew próbuję przejść obok, wyczuwa jej zapach, ale nie pożera jej. Poświata księżyca stwarza bardzo poetycki nastrój.

Rousseau miesza tu różne kultury, cyganka ma na sobie orientalny strój, obok niej leży włoski instrument – mandolina. Włosy lwa rosną w przeciwnym kierunku, jego pysk bardziej przypomina owcę. Wydaje się, że są na pustyni, aczkolwiek za nimi jest jezioro czy też morze. Na piasku nie widać śladów stóp cyganki. Tajemniczy obraz, rodzi wiele pytań … Skąd przyszła cyganka i kim jest? Jaka jest relacja między nią, a lwem?

Dla mnie dzieło H. Rousseau ‚Spiąca Cyganka’, to obraz o marzeniach sennych, o spokoju podczas naszego snu, kiedy czujemy się bardzo bezpiecznie i błogo … zawieszeni pomiędzy dwoma światami, czuwania i snu. Wybrałam pościel jako produkt sprzedaży, aby podkreślić ideę schronienia i bezpieczeństwa. Miejsce, gdzie nic złego nam się nie stanie.


ELEMENTY YIN&YANG

Kompozycja obrazu jest horyzontalna, co czyni go bardzo spokojnym wraz z poziomą linią gór i wodą na drugim planie. Paski na kostiumie cyganki układają się poziomo, a jednak na poduszce ten sam wzór układa się pionowo. Wyraźnie zauważamy kontrast między niebezpieczeństwem (lwem), a spokojem (śpiącą cyganką).


WYKONANIE

Obraz został wykonany na płycie mdf, która musiała być pokryta warstwami kleju PVA, inaczej płyta pochłaniała by zbyt dużą ilość farby. Użyłam farb dobrej jakości do malowania ścian stąd też kolory na moim obrazie są bardzo żywe. Technika jaką stosowaliśmy to perspective drawing czyli dzielenie zdjęcia na kwadraty i pózniej odtwarzanie go na większym formacie. Cały proces malowania obrazu zajął mi dziesięć pełnych dni. Mandolinę zrobiłam z tektury, pościel uszyłam od podstaw, korzystając z maszyny do szycia na uczelni. Więcej w dokumencie pdf.


WYSTAWA OKIENNA Z POŚCIELĄ

Obraz jest zawieszony na nici nylonowej. Użyłam niebieskiego filtra na światłach, aby uzyskać efekt poświaty księżyca. Próbowałam odtworzyć kompozycję obrazu używając moich produktów i rekwizytów. Obraz powinien być zawieszony nieco niżej, tak aby stworzyć jedność. Niestety, pokierowano mnie inaczej … Był to jeden z najbardziej czasochłonnych projektów, ale jednocześnie bardzo przyjemny w pracy i dający dużo satysfakcji.

Spiaca Cyganka, Henri Rousseau, inspiracja wystawy okiennej
Śpiąca Cyganka, Henri Rousseau, inspiracja wystawy okiennej, kurs Visual Merchandising, DIT, Dublin, Irlandia

Spiaca Cyganka, Henri Rousseau, inspiracja wystawy okiennej

Autor: Walkowska Aleksandra

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

VISUAL MERCHANDISING, WYSTAWA ABSOLWENTÓW, 2017

Savida, Visual Merchandising, Graduate Exhibition, DIT, Dublin

VISUAL MERCHANDISING, DIT

Chciałam napisać o wystawie absolwentów kursu Visual Merchandising DIT w Dublinie … prawdopodobnie dwa miesiące temu, wkrótce po tym wydarzeniu … Niemniej jednak, w końcu do tego dochodzi, a za opóźnienie bardzo przepraszam.

Muszę szczerze powiedzieć, że podobają mi się tylko dwa maksymalnie trzy projekty, które uważam za interesujące lub dobrze wykończone. W większości przypadków nie ma tam żadnej historii, nie znajduję powiązania między ręcznie zrobionymi akcesoriami, a produktem sprzedaży …

Niestety muszę to powiedzieć, ale projekty nie zaskakują. To tylko prezentacje, prosty marketing, niewiele w nich kreatywności. Mam wrażenie, że studenci musieli przygotowywać wystawę w dużym pośpiechu.

Według mnie, najciekawszym jest ten z łazienką i porozrzucanymi wodorostami. Jest w tym projekcie trochę historii, ale nie rozumiem dokąd ona prowadzi.

Szkoda, że studentów nie kierowano tak by myśleć i tworzyć  jak Brian Lambert, student Komunikacji Wizualnej, o którym piszę poniżej w moim poście.

 

 

ŚCISŁA WSPÓLNOTA, BRIAN LAMBERT

Z obswerwacji życia codziennego Briana Lamberta powstał humorystyczny dokument z opowieścią, za którą chce się podążać.

Ten projekt mogłby być również bardzo interesującym oknem wystawowym, ponieważ odbywa się tam mały dramat przedstawiony z dużą dawką humoru i dystansu. Kilka intrygujących postaci pozwala naszej wyobraźni kreować kontynuację tej historii … jeśli tylko sobie na to pozwolimy. To najlepszy projekt jaki widziałam na tej wystawie.

Mam wrażenie, że Brian Lambert był jednym z tych studentów, którzy interpretowali brief na swój sposób. Dystans pozwolił mu na zachowanie otwartego umysłu, dlatego to inspiracja sama znalazła Briana w kawiarni Starbucks, a nie odwrotnie.

Żałuję, że studenci Visual Merchandising nie mieli szansy na stworzenie podobnych koncepcji.

 

Brian Lambert, Visual Communication, DIT, Dublin
Brian Lambert, Visual Communication, DIT, Dublin

ŚCISŁA WSPÓLNOTA (opis autora)

‚Projekt ścisła wspólnota – wykorzystuje rysunek i notatki jako formę obserwacji etnograficznych, egzaminując grupę robiącą na drutach w lokalnej kawiarni Starbuck w Blanchardstown, dzielnicy Dublina.

Grupa gromadzi się we wtorek, bez pomyłek zasiadają zawsze w tych samych fotelach. Grupa obejmuje wyłącznie kobiety, wszystkie w podobnym wieku, czyli późne lata pięćdziesiąte do wczesnych lat sześćdziesiątych. Zbierają się, robią na drutach, rozmawiają, plotkują, wymieniają sie wełną, ściegami, książkami. Wykorzystują to doświadczenie jako czas na budowanie więzi oraz wspólnych relacji. Zauważyłem tę grupę podczas pisania mojego eseju na studia. Zastanawiałem się nad związkiem między tym, co robią i nad tym co się dzieje wokół nich.

Zaproponowałem luźną linię rysunku wyrażającą gestykulację odnoszącą się do wełny, a cienie zastąpiłem powtarzającymi się liniami w różnych kierunkach. Powtarzające się linie są inspirowane gestami związanymi z robieniem na drutach, a dźwięk klawiatury z laptopów w tle delikatnie wybija rytmiczną harmonię – formę kodu binarnego – prawy ścieg, lewy ścieg- wizualizacja wzorów dziewiarskich.’

Dialogi:

– Następnym razem, pstryknę go w ucho, jak nam zajmie siedzienie
– Taaaaa , jest trochę dupkiem … o cholera! spadło mi oczko!

To miejsce zeszło na PSY

PIEPRZYĆ GO!

 

 

KOMUNIKACJA WIZUALNA,
FOTOGRAFIA & MALARSTWO

Visual Communication, DIT, Dublin
Visual Communication, DIT, Dublin
Fine art, Graduate Exhibition, DIT, Dublin
Fine art, Graduate Exhibition, DIT, Dublin
Fine art, Graduate Exhibition, DIT, Dublin
Fine art, Graduate Exhibition, DIT, Dublin
Fine art, Graduate Exhibition, DIT, Dublin
Fine art, Graduate Exhibition, DIT, Dublin

Autor: Walkowska Aleksandra

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

PIERWSZA JASKÓŁKA WIOSNY NIE CZYNI

Lamp window display

‚PRZEDWIOŚNIE’ KONCEPT WITRYNY OKIENNEJ Z LAMPĄ JAKO GŁÓWNYM PRODUKTEM SPRZEDAŻY

Początkowo chciałam zrobić lampę z białej bawełny, dodając odrobinę białego pierza tu i tam, później pomalować ściany na bardzo świeży, niebieski kolor. Niestety, zostałam pokierowana nieco inaczej. Zadanie polegało bowiem na pracy z materiałem bez kładzenia nacisku. Biała bawełna była zbyt łatwa do pracy, musiałam więc pracować z materiałem o większym dla mnie wyzwaniu. Kolorem wiosny 2015 roku, był Radiant Orchid, kolor ten więc musiał być użyty w moim oknie.

INSPIRACJA

Przedwiośnie to taki krótki czas w roku, kiedy nie ma już zimy, ale wiosna też się jeszcze nie rozpoczęła. Okres transformacji, przyroda umiera i ponownie się rodzi. Ten projekt, odwołuje się do cyklu życia, a światło jest ważna jego częścią … jak na przykład światło w ogordzie.

przebisniegi, przedwiosnie, spring seazon

spring orchid crocuses

Jaskółka-Dymówka-Ciekawostki-o-polskich-ptakach

PROCES TWORZENIA

Lampa wykonana jest z tapety z teksturą, wyciętą w kształcie płatków kwiatów, które opadając wirują na ziemi, zachęcając nowe rośliny do pojawienia się i kwitnięcia. Byłam świadoma, że okno z powodu kolorów wydawało się dość ciemne, sama lampa odzwierciedlała bardziej jesień i jej długie wieczory. Musiałam podnieść nastrój na bardziej wiosenny, dodałam więc białą jaskółkę w lewym, górnym rogu. Wszystkie symbole połączone i umieszone razem, pomogły rozwinąć historię powtarzającego się cyklu życia w naturze. Również przedmioty codziennego użytku, mogły by przecież przekształcić się w coś jeszcze innego, lub stać się częścią innego przedmiotu lub mebla.

Window design for a lamp - spring seazon
Koncept witryny okiennej z lampą jako głównym produktem sprzedaży

Autor: Walkowska Aleksandra

Wszystkie zdjęcia podłączone są do orgnialnego źródła, kliknij aby dowiedzieć się więcej.

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

EKSPOZYCJA LUKSUSOWEGO KAPELUSZA

The Guggenheim Museum hat inspiration

LUKSUSOWY KAPELUSZ JAKO PRODUKT SPRZEDAŻY

Ekspozycja kapelusza i dodatków jest inspirowana stylem amerykańskiego architekta Franka Lloyd Wright. Twórcę architektury organicznej, w której ludzkość żyje w harmonii z otoczeniem. Franka Lloyd Wright zaprojektował wiele znanych budynków w swej karierze, dwa z nich stały się inspiracją mojego projektu.

INSPIRACJA

Główną inspiracją jest Guggenheim Museum w Nowym Jorku, który wygląda jak gotowy do noszenia kapelusz jest prosty i stylowy. Projekt konstrukcji jest inspirowany architekturą Falling Water House (Dom Wodospad) w Pensylwanii. Kształty te wzajemnie się uzupełniają, a jednocześnie są dla siebie kontrastem.

Muzeum Guggenheim w Nowym Jorku
Muzeum Guggenheim w Nowym Jorku

‚LUKSUSOWY KAPELUSZ’ PROPOZYCJA WITRYNY OKIENNEJ

Luksusowy kapelusz propozycja witryny okiennej inspirowana architektura Frank Lloyd Wright

Luksusowy kapelusz propozycja witryny okiennej inspirowana architektura Frank Lloyd Wright
Luksusowy kapelusz propozycja witryny okiennej inspirowana architekturą Frank Lloyd Wright

WYKONANIE KAPELUSZA

Kapelusz wykonany jest z białego papieru. Odwróciłam oryginalny projekt do góry nogami, w ten sposób mógł być bez problemu noszony jako kapelusz. Konstrukcja musiała być wykonana w dniu, kiedy budowałam okno – po prostu musiało się udać i przypominać architekturę The Falling Water House. Pudła i kartony okryłam brązowym materiałem, ściany pomalowałam na błękit, aby zbliżyć projekt bliżej do filozofii architektury organicznej, w która wierzył Franka Lloyda Wright. Kolor błękitny jest odniesieniem do nieba, a kolor brązowy jest bardzo bliski naturze.

Wcześniej przygotowałam niebieskie dodatki (torebki, rękawiczki), ale  kolory były zbyt intensywne i nie pasowały do siebie. Postanowiłam utrzymać ekspozycję w kolorach monochromatycznych, z niewielką domieszką koloru błękitnego w postaci mojej jedwabnej apaszki.

 

Autor: Walkowska Aleksandra

 

Wszystkie zdjęcia podłączone są do orgnialnego źródła, kliknij aby dowiedzieć się więcej.

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save